Willem Haandrikman

Geboren 1951 te Gieterveen, Drenthe. Eind jaren ’60 begon ik liedjes van onder andere Woody Guthrie, Bob Dylan en Donovan te spelen en vanaf 1970 op te treden. Daarnaast droeg ik eigen gedichten voor. Mijn eerste publicaties dateren ook van ongeveer 1970. Met het zingen en optreden ben ik halverwege de jaren ’80 gestopt. Folkmuziek was helemaal uit de mode, jeugdcentra gingen dicht en ik wilde mij meer gaan bezig houden met het schrijven van verhalen en light verse gedichten. Ik noem het gewoonlijk versjes. In 1975 verscheen mijn eerste bundel, gevolgd door nog twee. Door de jaren heen verscheen er werk (gedichten & verhalen) in een 25-tal uitgaven voor verschillende projecten. Ik ben lid van ‘De Drentse Schrieverskring’. Verder schrijf ik sinds 2013 elke maand een column voor de site ‘Gieterveen.com’ (ook op ‘veenberichten.nl’ te lezen) , lever bijdragen aan het Drents Literair Tiedschrift Roet en heb enige portretten van gevangenen c.q slachtoffers van het voormalig Kamp Westerbork geschreven. Vanaf begin 2017 schreef ik bijna elke dag een ‘169woordenverhaaltje’, tot eind 2018. Op deze site te vinden onder de titel ‘Leven met ik’ (per maand door te scrollen). Ze gaan over alledaagse zaken als ritjes door de provincies Groningen, Drenthe en verderop, over muziek, schrijvers, huis, tuin en keukenzaken, kunst, milieu, wandelingen met of zonder hond… enzovoort. Vanaf 2019 schrijf ik weer vrijer en plaats deze stukken onder de titel Terwijl de wasmachine draait. De blogpagina Onderliggend geluk gaat vanaf januari 2021 en wordt bijna dagelijks bijgewerkt. Verder schreef en las ik voor ‘Meertmaond Streektoalmoand’. Door de coronacrisis is het voorlezen van eigen werk stil komen te liggen. Wie weet komt dat tzt wel weer terug. Zou leuk zijn. Reactie(s) op een en ander betreffende mijn schrijfsels naar: hetburchtje@gmail.com. Ik wens u veel leesplezier, Willem.